Ücret Görüşmesi

İş görüşmelerinin son aşaması iş teklifidir. Bir ya da bir kaç görüşme yapıldıktan sonra görev tanımı üzerindeki son ayrıntılar, beklentiler ve elbette ücret konusu gündeme gelir. Ücrete ilişkin beklentiği ilk görüşmenin sonunda almak en doğrusudur. "Bu pozisyon için beklediğiniz ücret düzeyi nedir?" sorusunun artık kemikleşmiş birkaç tane cevabı vardır. Bu cevaplar şirketin büyüklüğüne, adayın hala çalışıyor olup olmadığına, pozisyona ve hatta kişinin yetiştiği çevreye göre bile değişiklik gösterebilir:

"Sizin belirlediğiniz bir ücret vardır mutlaka..."

"Ben huzura ve kişisel gelişimime önem veriyorum..."

"Ben sizin hak edene gerekli ücreti vereceğinizi düşünüyorum, zaten kendimi gösterir hak ederim..."

"Eski maaşım X YTL, ondan az olmazsa memnun olurum..."

Elbette doğrudan beklentisini açık ve net ifade eden adaylar da vardır. Ancak bazı adaylar da kesinlikle bir düzey / aralık söylemeye yanaşmazlar. Düşünsenize emeğinizi değil arabanızı satıyorsunuz ve araba pazarında alıcı ile konuşurken "senin düşündüğün bir rakam vardır" diyorsunuz. Gerek yok.

Kişi kendi hayat standardını, beklentilerini, görevi, deneyim ve eğitimi durumunu gözden geçirmeli ve emeğinin karşılığı olduğunu düşündüğü ücreti söyleyebilmeli. Elbette bunun nokta atışı olmasına da gerek yok, bir aralık ya da yakın bir düzeyden de bahsedilebilir. Buradaki istisnai durum yeni bir pozisyonda deneyiminiz olmadığı bir alana talipseniz ortaya çıkar. Bunun dışındaki durumda istenilen ücretin ifade edilmesi hem İK'cın hem adayın işini kolaylaştıracaktır. Çünkü inanın birçok firmanın belirli bir ücret politikası yok. Başvurduğunuz pozisyon o şirkette yeni açılan bir pozisyonsa emsali dahi olmayabilir.

Hobisi Olmayan Giremez!

Yenibiriş nokta kom, düzenli olarak yaptığı anketlerde bu hafta hobi konusunu gündeme getirmiş. İnsan Kaynakları çalışanlarına işe alım sürecinde hobilere ne kadar önem verdiklerini sormuşlar. Zira 'Mülakat Teknikleri' eğitimlerinde bahsedilen konu başlıklarından biridir hobiler. Mutlaka sorun, adayı yakından tanımak için konuyu biraz detaylandırın vs. diye anlatılır.

Hobi konusuna İK'cıların ne kadar önem verdiklerini tam bilemiyorum ancak adayların önem verdikleri kesin. Önüme gelen onbinlerce özgeçmişin çok çok çok büyük bölümünde hobiler kısmı doluydu. Genel görüşüm, millet olarak kitap okuyup, sinemaya gitme konusunda müdavim olduğumuz yönünde. Hayır kitap satışları ortada, sinemaya gidenlerin sayısı da. Ancak hemen her özgeçmişde ezberden bu iki alışkanlık yazılıyor.

İyi de sanatı takip etmek hobi midir, insan olmanın doğası gereği bir gereklilik midir? Evet farkındayım bu dönem için ağır oldu...

Memleketimizin üç tarafı denizlerle çevrili olduğu düşünüldüğünde yüzme bilmek, sağlıklı yaşam için yürümek de bizim için doğal. Zannedersiniz ki herkes sürekli yüzüyor. Yürüyüşten kasıt servisten eve, evden alışveriş merkezine ya da bakkala ise kabül. Ancak bu konularda da ciddi endişelerim var.

İşin acı yanı, mülakat esnasında birazcık şu hobilerin üzerine giden İK'cı özgeçmişte yazılanların altının boş olduğu anında anlıyor. 'Aslında son zamanlarda zamanım olmadı', 'Son okuduğum kitabın ve/veya filmin adını hatırlayamadım', 'Tatillerde yüzüyorum' gibi ya kaçamak ya da yakayı ele veren cevaplar ortaya çıkıyor.

Elbette gerçekten bir 'uğraşı'sı olan adaylar da yok değil. Bu adayların hobileri hakkında konuşmak ve onları bu yönleri ile tanımak faydalı ve zevkli olabilir.

Adaylar, gerçekten yapmadığınız bir konuyu hobi olarak yazmayın. Varsa gerçekten düzenli olarak kendinize maşgale edendiğiniz bir hobiniz mutlaka yazın. İş görüşmesi sırasında size bu konuda soru yöneltilmez ise; 'eklemek istediğiniz bir şey var mı?' sorusundan sonra bile gururla söyleyebilirsiniz.

İnsan kaynakları çalışanları da adayların yazdıkları hobilerle ne kadar sıkı fıkı olduklarını sorgulayabilirler. Hobilerini değilse bile samimiyetlerini görebilirler diye düşünüyorum. Az şey midir?

Yeni Mezunlara İş Bulmada Öneriler

Ülkemizde üniversite mezunu olmak da iş bulmayı garantileyen bir olgu değil bildiğiniz üzere. Dershane günleri, sınav stresi, vizeler, finaller derken bir diplomaya sahip olmak yeni belirsizliklere açılan bir kapı oluyor. Önünüzdeki kocaman hayatın zorluklarını nasıl göğüsleyeceğinizi planlarken endişe dehlizlerine düşmeniz çok kolay.

Aklıma gelen önerileri yeni üniversiteyi bitirmiş arkadaşlara vermeye çalışacağım. Bunlar garantili yollar olmadığı gibi, iddialı da değil. Sadece benzer yollardan geçerek kariyere başlamış bir kişinin kendi kendine çıkardığı dersler olarak okunmalı.

Ne yapmak ya da yapabilecek olduğunuzu tanımlayın. Hedefsiz bir iş arama süreci sizi yormakla kalmaz, iş bulmadaki başarınızı da azaltır. Ne iş olsa yaparım devri kapanalı çok oldu. Şirketler kendisine hedef ve bu hedefe gidecek yolu belirlemiş kişilerle çalışmayı tercih ediyorlar.

Ayrıca hangi sektörde, hangi işlerde, ne tür bir tanımlama içerisinde çalışmak istediğinizi ve istemediğinizi belirlemek bir hedefe ‘odaklanmak’ açısından da size zaman kazandırır.

Etrafınızda yapmak istediğiniz işi icra edenler varsa hemen fikirlerini alın. Bu işin zevkli yönleri neler, hangi noktaları zor ve sıkıcı. O mesleğin artıları, eksileri, getirileri ve dahası geleceği nasıl. Mutlaka bu soruların cevaplarını onlarla tartıştın.

Zayıf ve güçlü yönlerini belirleyin. Siz bir işveren olsaydınız başvurduğunuz pozisyonla ilgili kendinizle ilgili bir iş görüşmesinde hangi noktalara dikkat edersiniz. İş deneyiminiz olmaması bu belirleme ve kendini tanıma sürecine mani değildir. Staj yaptıysanız ya da kısa süreli işlerde çalıştıysanız bunların size faydası nedir? Neden staj yaptığınız ya da part-time çalıştığınız şirketi / pozisyonu tercih ettiniz? Kendinizde en güçlü gördüğünüz yönlerdir?

Bir işe girmedikten sonra en çok hangi yönünüzü geliştirmeyi istiyorsunuz. Benim gelişime açık yönlerim yok demek, hayali bir durumdur ve işverenlerin / insan kaynakları profesyonellerinin hoşuna gitmez. Kişiden güçlü yönleri kadar, gelişime açık alanları konusunda da farkındalık beklenir.

Özgeçmişinizi hazırlarken titiz davranın. Nasılsa deneyimim yok, okulumu yazar geçerim görüşü yanlıştır. Titizliğinizin ve söz konusu işi önemsediğinizin en güzel göstergesi üzerinde zaman ve emek harcanmış biz özgeçmiştir.

Orada olduğunuzun nedenlerini bilin. Bir iş görüşmesine giderken neden o pozisyona ve şirkete başvuru yaptığınızı gerçekçi ve açık olarak belirleyin. Sizi çeken şeyler neler, kendinizi hangi noktalardan bu pozisyon için yeterli görüyorsunuz sorularına muhatap olduğunuzda işinize yarayacaktır.

Şirket hakkında bilgi edinin. Görüşmede şirketimizi tanıyor musunuz sorusu alelade bir anket sorusunun ötesinde anlamlar taşır. Bilin ki bu soru, başvurularınızı hangi bilinç düzeyi ile yaptığınız için sorulmaktadır. O şirket ile ilgili bilgileri görüşme öncesinde edinin. Olanağınız varsa yanınızda çıktı olarak götürmeniz de etkili olacaktır.

Dirençli ve sabırlı olun. Evet iş arama süreci ülkemizde çok stresli ve zorlu bir dönem. Görüşmeye çağrılmak bile uzun zaman alabilir, başarılı olarak niteleyeceğiniz görüşmelerden gelecek red cevapları da doğaldır. Ancak yılmayın. Dirayetli olun. Mümkün olduğunca fazla girişimde bulunun. Başvurduğunuz şirketlere bir hafta sonra telefon ederek başvuru durumunuzu sorun, sorgulayın.

Etrafınızı haberdar edin. Arkadaş çevrenizi, akrabanıza, staj yaptığınız yere iş arayışınızı haber verin. Özgeçmişinizi gönderin.

Ne ikram edebilirim?

İş görüşmesinde bazı İK sitelerinde bir şey içer misiniz sorusuna ‘su’ diye cevap verin yazılmaya başlanalı beri adaylar sürekli su içiyorlar. Bu tercih o kadar alışkanlık haline geldi ki, masanın karşı yakasındaki İK’cılarda farklı tercihler neredeyse sorgulanır, hatta suçlanır hale geldi. Bu nedenle bir el telefonda iken sorulan bu soru esnasında kimse diğer seçenekleri saymıyor bile.

Su isteyen ya da teklifi kibarca geri çevirenlerin yanı sıra son aylarda sadece bir adayın Türk kahvesi istediği geliyor aklıma. Daha yaratıcı bir örnek hatırlamıyorum.

Ezberden yapılan konuşmaların sevildiği ülkemizde, iş görüşmesine başlamadan önce yine ezberden sorulan bu soruya ezber dışı cevap veren kişilerin, zor duruma düşmesi kadar saçma bir şey olamaz.

Küresel ısınmanın iliklerimize kadar hissedildiği yaz mevsimlerinde soğuk içecek alternatiflerinin sıralanması heyecanı azaltılmaya çalışılan aday için fena olmaz hani. Veya soğuk bir kış günü salep içer misiniz sorusunu yönelten bir yöneticinin, şirketteki çalışan değeri hakkında fazladan bir şey söylemesine gerek dahi kalmaz.

Torpilli (Referanslı) Adaylar

İş görüşmesi yapan insan kaynakları çalışanlarının ya da yöneticilerin sıklıkla karşılaştıkları bir gruptur torpilli adaylar. Haydi kibarca referanslılar diyelim. Eğer mesleğinizden ve ilkelerinizden biraz ödün verirseniz artık ipin ucu kaçıyor demektir. Bu nedenle titizlikle yönetilmesi gereken süreçlerdir.

Bugüne kadar mal / hizmet satın aldığımız tedarikçilerimizin, patronun, yöneticilerin, bakan ve milletvekillerinin, bürokratların, akrabaların önerdikleri referanslı isimlerle sayısını hatırlayamayacağım kadar fazla iş görüşmesi yaptım. Çalıştığım şirkete yararlı olacağına ve bizim şirkette mutlu olabileceğine inandığım az sayıdaki adayı işe aldım, ancak çoğu 'referanslı' adaya ne yazık ki red cevabı vermek zorunda kaldım. Ahbap çavuş ilişkisi içerisinde yapılacak bir işe alım sürecinden hayır gelmez ancak hem mesleki yeterliliği hem de şirket kültürüne uygunluğu yeterli görülen adayların referanslı olması güven sorununun aşılması için artı olabilir. Elbette referans ya da torpil adaylar arasında yapılacak tercihte tek belirleyici olmamalıdır.

Bu referanslı adaylar birçok gruba ayrılabilir. Biraz bakalım:

Mahçuplar... Bu gruptakiler o görüşmeye birinin tanıdığı aracılığı ile gelmekten dolayı mahçup vaziyette otururlar. O kadar ki kendilerinden bahsederken bile kısık sesle, biraz dalgın bakarak konuşurlar. Ne iş olsa yaparım diyeni fazladır, siz nasıl uygun görürseniz ile görüşmeyi kapatırlar.

Aşırı Güvenliler... Ben bu işi kesin alırım diyip görüşmeyi sadece bir formalite olarak gören bu kesimin en büyük alışkanlığı illa istediği bölümde çalışmaktır. Genellikle görüşmeye geç gelme eğilimleri vardır.

Zoraki Gelenler... Anne, baba, eş, dost zoruyla görüşmeye gelmişlerdir. Aslında söz konusu pozisyonda ya da şirkette çalışmak istememesine rağmen mecbur kaldıkları için gelmişlerdir.

Umarım hiç bir zaman bu tür baskıları görmezsiniz :)

İş Görüşmesine Giderken

İşte sonunda oldu. Yaptığınız başvurular arasından bir şirket sizi mülakata çağırdı. Şimdi eğitiminizi, iş yaşamınızı kısaca kendinizi anlatacağınız, bir yandan da başvuru yaptığınız şirketi daha da tanımanıza olanak sağlayacak bir görüşmenin eşiğindesiniz.

İş görüşmesine giderken dikkatli olmanız gereken şeyler bazen hayati öneme sahip olabilir. Ufak detayların bütüne etkisini düşünerek titiz davranmakta fayda var.

Şirketi tanıyın. İlk yapmanız gereken (hatta cv göndermeden önce!) sizi görüşmeye çağıran şirket ve pozisyon hakkında detaylı bilgi sahibi olmak. Şirketin ismini google'layarak başlayabilirsiniz. Firmanın amaçları nelerdir, yer aldığı pazar neresi, ürünleri neler, internet sayfasında yer alan bilgilerle başlamanız olumlu olur. Şirkette çalışan tanıdığınız ya da sektörde yer alan bir ahbabanız varsa onlardan da gerekli doneleri toplayabilirsiniz.

Kendinizle ilgili bazı soruların cevaplarını netleştirin. Sadece bir işim olsun güdüsünden öte bu pozisyonda / şirkette çalışmak sizin için ne anlam ifade ediyor. Sahip olduğunuz hangi özellikleriniz ile bu pozisyonda başarılı olabileceğinizi düşünüyorsunuz, neden bu şirkette çalışmak istityorsunuz gibi soruların cevaplarını verin.

Zamanında gidin. Size iş görüşmesi için belirtilen saatten beş dakika önce görüşme için çağrıldığınız yerde olun. Unutmayın ki geç kalmak kadar erken gitmek de bir planlama hatasıdır. Kiminle görüşeceğinizi zaten size gelen telefonda öğrenmiştiniz.

Giyim önemlidir. Başvurduğunuz şirketin yer aldığı sektör ve pozisyon nasıl giyinmeniz gerektiğini size söyleyecektir. Örneğin görüşme yapacağınız yer eğer bir banka ise ciddi, inşaat şantiyesi olan bir firmaysa daha rahat giyinebilirsiniz. Ancak ne giyerseniz giyin mutlaka temiz, ütülü olmasına özen gösterin. Abartılı aksesuarlardan, koku ve giysilerden uzak durmanızda yarar var.

Kendiniz olun. Görüşmeye başladığınız, hatta şirkete girdiğiniz andan itibaren vücudunuzda heyecan kaynaklı baz değişimler olması normaldir. Ancak unutmayın ki ne kadar rahat olursanız kendinizi o kadar rahat ifade edebilirsiniz. Bir sınava değil, iş görüşmesine gidiyorsunuz. Size en iyi bildiğiniz şeyi soracaklar: kendinizi!

Gülümseyin. Şirkete girdiğiniz andan itibaren insanlarla olan iletişiminize özen gösterin. Güvenlik görevlisi, resepsiyonist, İK çalışanı olan kişiler sizin belki de bundan sonra aynı ortamı paylaşacağını iş arkadaşlarınız olacaklar. Üstelik onların belirteceği olumsuz bir geribildirim

Mantıklı sorular sorun. Şirket ya da pozisyon hakkında merak ettiğiniz herşeyi sorabileceğinizi unutmayın. Ancak mantıklı ve işinize yarayan sorular sorun.

Yanınızda fazladan özgeçmiş bulundurun. Her ne kadar gönderdiğiniz özgeçmiş üzerine çağrılıyor olsanı da bazen görüşmeye birden fazla kişinin katılma olasılığına karşın yanınızda fazladan özgeçmiş bulundurun.

Abartıdan kaçının. Deneyimleriniz ya da bilgi / becerilerinizle ilgili abartılı bilgiler vermekten kaçının. Kendinize olan güveniniz sizi avantajlı kılacaktır, ancak görüşme yapanı yanıltıcak bilgiler vermeyin. Unutmayın ki karşınızdaki kişi sizin pozisyona uygunluğunuz kadar pozisyonun da size uygunluğunu anlamaya çalışıyor.

Bol şans :)

İşten Ayırırken…

Eğer bir yönetici ya da İK profesyoneli olarak bir personelin iş akdini feshediyorsanız gerçekten kolay gelsin. Zor bir durumla karşı karşıyasınız. Hele hele karşınızdaki kişinin bu sonuca olan etkisi sizi tatmin etmiyorsa, içinizde kopan fırtınaların uğultusunu duyar gibiyim.

Ne yazık ki ister sorumlu bir yönetici ister bir İK çalışanı olun iş yaşamınız boyunca bu görüşmeleri yapmak zorunda kalacaksınız.

Böyle anlarda masanın iki tarafında olmak da zor. Karşınızda belki de bu kararı hiç beklemeyen, doğal olarak hak etmediğini düşünen, sadece kendisi için değil ailesi için de bir o kadar endişeli bir insan olabilir. Kimi zaman yakın bir arkadaş, uzun mesai sürelerinin, projelerin paylaşıldığı bir dost da olması mümkün. Ancak eğer o masaya oturulduysa sonucun değişmeyeceğini iki tarafın da biliyor olması gerekli.

İş yasasının tüm maddelerine uygun hareket etmeye özen gösterin. Bu hem karşınızdaki çalışanın emeğine olan saygınızdan, hem yasalara uymaya özenli şirket olmanızdan kaynaklanmalı.

Bu duruma neden gelindiğini genel hatları ile özetleyin. Çok fazla ayrıntıya girmeyin, nedenleri sıralayın. Ne denli fazla ayrıntıya girerseniz karşınızda zaten zor durumda olan kişi de kendisini o denli fazla savunma ihtiyacı hissedecektir. Ancak ne yazık ki yapılacak savunma durumu değiştirmeye yeterli değildir.


Kesin bir dil kullanın. Bu sonucun geri dönülmez bir karar olduğunu belirtin. Açık ve net bir dil kullanın.

Nazik olun. Karşınızdaki kişinin tutum, o kişiyle ilgili önceki deneyimleriniz ne olursa olsun nazik olun.

Yapıcı olun, stresi artırmayın. Ortamın kendisi doğal olarak stresli. Karşınızdaki kişi bu strese ve haksızlığa uğramışlığa tepki ile cevap verebilir. Kişisel almayın, dinleyin. Ancak siz de keskin cevaplar vererek olayın daha da derinleşmesine izin vermeyin.

Yol gösterici olun. Bundan sonraki iş yaşamı için bazı bilgileri onunla paylaşın. Kendisine diğer firmalara yapacağı başvuru yolları hakkında bilgi verin.

Mümkün olduğunca görüşmenin kontrolünü elinizde tutup, mantık bazlı bir görüşme yapın. İşin duygusallaşması iki tarafın da yüklerini artırır.

Şirketteki son saatleri için yol gösterici olun. Eşyalarını toplaması, diğer çalışanlarla vedalaşması için fırsat yaratın. Sorunlu bir ayrılık süreci söz konusu ise tüm kontrol sizde olmalı. Gerekli birimleri haberdar ederek, durumdan istenmeyen sonuçların çıkması için önlem alınmasını sağlayın.

Şirkete genel bir e-posta atarak, söz konusu kişinin durumu hakkında bilgilendirme yapın.

Teslim almanız gereken tüm evrak, materyal ve donanımları alın. Bunun için önceden hazırlanmış kontrol listeniz olsun.

KOBİ İçin İnsan Kaynakları | Giriş

Basel II kapıda. Ekonominin yükünü çeken KOBİ’ler için getirdiği zorluklar pek çok kesimce biliniyor. Basel’in yanı sıra ekonomideki belirsizlik, kurumsallaşmanın zorluğu, nitelikli işgücünü bulma ve uzun soluklu işbirliği yapma gibi nedenlerle KOBİ’ler daha da çetin savaşların içerisinde olmaya devam edecekler.

Mâlum, KOBİ’ler kısıtları daha fazla olan işletmelerdir. Dolayısıyla her zaman azalan bütçeler söz konusu olduğunda liste başı olacak insan kaynakları, ücret zamları, eğitim gibi konularda daha da fazla sıkıntı yaratmaktadır. Ancak buna rağmen KOBİ için de insan kaynakları yönetimi kurmanın faydası ve yolları vardır. Mandalina olarak ‘KOBİ’ler İçin İnsan Kaynakları’ yazı serisi içerisinde bu uygulamalardan bahsetmeye çalışacağım. Elbette KOBİ için İK konusunda değineceğimiz konular, çok kompleks sistemler olmayacak.

Günümüz iş yaşamında artık insan kaynakları alanında çalışıyor olsun olmasın herkesin kabul ettiği bir gerçek var; insan kaynağını doğru kurgulayan ve kullanan şirketler hedeflerine daha kolay ulaşır. İnsan kaynağını verimli ve etkin yönetmek için öncelikle organizasyonun omurgasını, dallarını, geçişlerini belirlemek gereklidir. Daha sonra yapılması gereken, şirketi hedeflerine ulaştıracak nitelikteki insan gücünü kazanmaya çalışmak ve doğru tanımlamalarla işe koyulmaktır.

Bu nedenle ilk durağımız; doğru personelin bulunması olmalıdır.

Doğru Personelin Bulunması

Doğru personel demek her zaman en nitelikli, en deneyimli personel demek değildir. Sadece küçük ve orta ölçekli firmalarda değil büyük şirketlerde dahi, bulunduğu pozisyonu aşan kişilerin verimsiz çalıştıklarına tanık olmak mümkündür. Doğru işe doğru personel strateji bağlamında, öncelikle hangi işlerin yapılması gerektiği belirlenmeli sonra personel arayışına geçilmelidir. Ne aradığını bilemeyen, bulduğunu anlayamaz sözü personel temin sürecinde de geçerlidir.

Belirlenen ihtiyaç sonrası, bu işleri yapmak üzere işe alınacak personelin hangi niteliklere sahip olması istendiği belirlenmelidir. Türkiye’de üniversite mezunlarının ucuz işgücü kapsamına girmesine neden olan işsizlik gerçeği nedeniyle bu nitelikler biraz ezberden yapılır. Hemen ilk sıraya ‘üniversite mezunu’ yazılır. Oysa bir çok işi lise mezunu insanlar da yapabilir, hatta istenilen konuda deneyimli lise mezunu birçok kişinin, hasbelkader üniversiteye girme şansına sahip insanlardan daha verimli olduğuna şahit olduğumu söyleyebilirim.

İkinci ezber de yaş konusunda gelir. Sanki 30 veya 40 yaşları (düşünün 50 bile değil!) insanın artık verimsizleşmeye başladığı yıllar olarak algılanır. Oysa birçok işte deneyim, fiziksel enerjinin önüne geçmektedir.

İş ilanının hazırlanması sürecinde bir sonraki aşamadı, o işi yapacak kişinin sahip olması beklenen bilgiler / deneyimler yazılabilir. MS Office programlarını iyi derecede kullanan, iş makinesi ehliyeti olan vb. Burada dikkat edilmesi gereken en önemli konu gerçekten aranan nitelikler o işin yapılması için gerekli midir? Örneğin bir muhasebe elemanı için İngilizce bilgisi gerçekten gerekli midir? Birkaç ay çalışarak yeni yeni verimli olmaya başlayan İngilizce bilen bir muhasebe elemanının yaşayacağı mutsuzluğun ortaya çıkaracağı bedel, getirisinden fazla olabilir.

Askerlik de ülkemizde özellikle erkeklerin istihdamında belirleyici olmaktadır. Bu nedenle ilanlarda yer alması doğaldır.

İş ilanı hazırlandı ve şimdi sıra nerede yayınlanacağına geldi. Gazeteler ve gazetelerin İK eklerindeki ilan sayfaları KOBİ’lerin bütçesinin bir hayli üzerindedir. Bu nedenle en doğru yol internet üzerinden bu işi halletmektir. Zira bu internet sitelerinde ihtiyaç sayısında ilan hakkı satın alınabilmektedir. Üstelik ilana gelecek başvuruları sanal ortamda takip ederek, adaylarla bu kanalla irtibata geçebilmekte de maliyet kısan etmenlerdir. Belirlenen niteliklere göre yapılacak filtrelemeler de işe alımı yapacak kişilerin zaman tasarrufu yapmalarına olanak verir.

Varsa meslek kuruluşları ile irtibata geçmek de bir çözümdür.

İlanın hazırlanması ve gelen başvuruların filtrelenmesi sonrası sıra uygun bulunan adayların iş görüşmesine (mülakata) çağrılmasına gelmiştir. Başvuru yapan her adayı görüşmeye çağırmak için zaman yeterli olamaz elbette ancak pozisyon akıbeti ve görüşme süreçleri hakkında hepsini e-posta ile haberdar etmek gereklidir. Şirket imajını güçlendiren bir unsur olan bu bölüm büyük şirketlerimizce dahi kimi zaman atlanan bir nokta olduğundan, bir KOBİ bu uygulama ile çok basitçe farklılık yaratabilir.

İş görüşmesine çağrılacak kişileri mutlaka hangi saatte, nerede, kiminle hangi pozisyon hakkında görüşecekleri bilgisi verilmelidir. Unutmayın belki de size basamak atlatacak aday telefonun diğer ucunda! Onu kendi firmanıza çekmeniz için ilk adım yapacağını ve kendinizi ona göstereceğini ilk adım bu telefon görüşmesi. Kimi işverenlerin, ‘nasılsa adam çok, onlar bana muhtaç’ tarzındaki yaklaşımın yanlışlığı uzun vadede ortaya çıkar.

Adaya verilen saatte görüşmenin başlaması, pozisyonun ve şirketin yeterince detaylı tanıtılması doğru bir planlama ve ön hazırlığı gerektirir. Bir adayın karşılanması, mevcut çalışanların adaya olan tutumu da adayın tercihinde önemli etki yaratır.

Bir sonraki aşama olan İş Görüşmesi (Mülakat) bir başka yazının konusu.